Sanırsam bir akrabanın Facebook'tan seni eklemesi kadar rahatsız edici bir şey olamaz, hele hayat tarzlarınızın hiç benzemediği ve yanlarında ailecek evde davranmadığınız gibi davranmanız gereken akrabalarsa. Annemin de babamın da, akrabaları o kadar sıkıcı ve kısmen cahiller ki bazen ikisine de hayranlık duymadan edemiyorum lan. Akrabaların eve gelmesi, deyince herkes yüzünü ekşitir de, bizim için cidden işkence oluyor. Tek iyi yanıysa derli toplu bir evin ne demek olduğunu anlamam galiba:
Salonda sadece takım koltuklar, takım sehpalar , birbiriyle uyumlu vazolar, güzel biblolarla süslü dolaplar ve yaklaşık benim odam kadar bir televizyon bulunur. Biz de salon babamın odası ve kütüphana karışımı bir şey. Koltuklar, sandalyeler falan tekleme ayrıca,
SEHPA DİYE BİR ŞEY YOK. Ayrıca oradaki televizyon çalışmadığından biz mutfakta izliyoruz, tamam mı?
NE VAR? MUTFAĞIMIZ BÜYÜK BİZİM. O kadar resmi ki ama ev değil bence o. Öyle ev olmaz. O kadar toplu yerde uzanıp televizyon izlenmez. İzlenemez. Ayrıca niye bütün odaların teması var onu da anlamadım. Yatak şeyleri perdeler duvar kağıtları hepsi aynı renkte falan.
ÇOK SIKICISINIZ. Odamı çekip çekip koymak isterdim ama kendimi teşhir etmekten hoşlanmıyorum fazla. Ama odama ölürüm ben.
Egodan daha korkuçbir şey varsa ergen kızların egosu sanırım. Şimdi şöyle ki, yanlış, çok yanlış tesadüfler sonucu zerre alakası olmayan ve aslında içten içe birbirine kıl olan ikiz kız grubu olarak bir kafeye oturduk. Eğer garson hödük olmayıp herkesin içeceğini geç getirmeseydi, çekiştirecek ortak bir şey bulamayacağımızda birbirize laf sokmaya başlıcaktık galiba. Yani ben
DEĞİL. BANANE. Parçası olduğum arkadaş grubumla da çok derin konuşmalar felan yapıyor değilim ancakvelakin
BÜTÜN konuşma konuları dedikodu,erkekler,dedikodu olan bir grupla takılmak kadar sıkıcı bir şey yok. Nerdeyse makarnamla kendimi boğacaktım.
Ki şimdiye kadar yediğim en tatsız makarnaydı.
Ayrıca o garsonu yerim ben.
Neyse.
Kızlar korkunç bence.
0 kişi mosbyledi.:
Yorum Gönder