Yalnızca Kaçıklar İçin

Durduk yere yakın arkadaşlarından ve anne ve babadan ölesiye nefret etmek ve öfke duymak bir tek bana mı oluyor? Aslında çok da durduk yere sayılmaz ama objektif bakan birine kabul ettirecek şekilde açıklayabileceğimi sanmıyorum ya da çok suçluluk duyduğum için böyle geliyo ama bana kendimi sürekli işe yaramaz gereksiz bir şaka gibi hissettiriyorlar. Sadece ses tonları ve bakışları ya da küçük önemsiz konulardaki sözleriyle. Yoksa ben içten içe kendimi öyle hissettiğimden(bu tamamen okuduğum zilyon yane psikolojik kitaptan yaptığım bir çıkarımdır. öyle hissetmiyorum yoksa?) onlara mı yüklüyorum anlamıyorum. Ama gerçekten, BENDEN BAŞKA HERKESİN NORMAL OLDUĞUNU PEK SANMIYORUM.