Yalnızca Kaçıklar İçin: Uçan kurabiyeler!

Uçan kurabiyeler!

Ben de çok pis bir uzun boylu saplantısı var ki ben de olmaması gereken yegane şeylerden biri bu be . Sırf uzun boylu diye hoşlandığımdan şüphelendiğim bi' sürü kişi varmış bugün aklımın başına gelmesi sonucu bi' hesap yapmamla fark ettim . Ya neyse . Öbür gerizekalı da bir dönemedi yani , gitarı beynine sokmayı planlıyorum. Bu arada bütün gün gitar kursunda durmak çok iyi oluyomuş . Arkadaş edinmek için birebir xD O yea Asturias'a geçiyorum bebek. Gerçi altı sayfa, hayvani yani resmen - yaz sonuna ancak biter xD Olsun çalıyım yeter . Nihai amacım *.*

Elli dokuzuncu bölüm ne inmek bilmez bi' bölümmüş . İnsin de üçünü birden izliyim- Kakashi :W! Gerçi son bölümlerde göremiyoruz ogüzel suratını - gerçi o güzel suratını hiç göremiyoruz ^^'' - olsun gözleri yeter onun:W

Bu yaz tatilini boş boş geçirmicem , erken kalkıcam, günün yarısını uyuyarak geçirmeyi bırakıcam vee dışarı sadece gitar kursu için çıkmayı da bırakıcam . Zaten yeni sınıfa gidiyorum, bi' de asosyale bağlamamın(iyice yani :P ) duruma hiç bi' katkısı olmaz . Yeni sınıftakiler de çok mal be . Çılgın perçem ve Kum saati bel le aynı sınıfta olmam mitiş tabii , tabi sınıfın geri kalanı bildiğin hödüklerden oluşuyore . Neyseea başa gelen çekilir . Napalım yani xd

Kurabiye çok güzel bi' şey . Kavanozdan uçarak ağzımıza gelse daha güzel olmaz mıydı. Ne var ki hiç kurabiye kavanozum olmadı . Alıncak şeyler listesine eklemeliyim . Aslında kurabiye diye iye hanımeller damla çikolatalı yerim hep , ama tam kurabiye gibi yahu . oysa bisküvi bildiğin .

Çok endorfin salgıladım bugün . Hoşlanma konusundaki şüphelerim ciddi belki de . Aaaah *.*

0 kişi mosbyledi.:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

..."O öyle değil, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacak! Şiir bu, Robert Burns'ün." "Robert Burns'ün şiiri olduğunu ben de biliyorum." Doğru söylüyordu. Doğrusu, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacaktı. Demek ki, bilmiyormuşum. "Ben, 'Yakalarsa birini biri," sanıyordum," dedim. "Her neyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey."

Among other things, you'll find that you're not the first person who was ever confused and frightened and even sickened by human behavior. You're by no means alone on that score, you'll be excited and stimulated to know. Many, many men have been just as troubled morally and spiritually as you are right now. Happily, some of them kept records of their troubles. You'll learn from them - if you want to. Just as someday, if you have something to offer, someone will learn something from you. It's a beautiful reciprocal arrangement. And it isn't education. It's history. It's poetry.

Mutlu olabilmek için, öz-saygımıza çeşitli açılardan destek olmamız gerekir. Bizler insanızdır; o yüzden yaratılışın amacı bizlerizdir. Amerikalıyız, o nedenle amerika tanrı'nın ülkesidir. Beyazızdır, o nedenle tanrı kara derili oldukları için ham ve torunlarını lanetlemiştir. Duruma göre ya katolik ya da protestanızdır, bu nedenle protestanlar ya da katolikler duruma göre aşağılıktırlar. Erkeğizdir; bu nedenle kadınlar mantıksızdırlar; ya da kadınızdır; bu nedenle erkekler hayvandır. Doğuluyuzdur; bu nedenle batı vahşi ve düzensizdir;ya da Batılıyızdır ve bu nedenle doğu güçsüz ve efeminedir. Beyin gücümüzü kullanırız; bu nedenle önemli olan eğitimli sınıflardır; ya da ellerimizi kullanırız ve bu nedenle sadece el emeği onurludur. Nihayet, tüm bunların ötesinde, hepimizin sahip olduğu eşsiz bir özelliğimiz vardır: biz bizizdir. İçimize su serpen bu düşüncelerle dolu dünyayla savaşmaya gideriz; bu düşünceler olmasa cesaretimiz kırılır. onlarsız, aşağılık duygusuna kapılırız çünkü eşitlik duygusundan henüz haberimiz yoktur. Komşularımızla eşit olduğumuza, onlardan daha aşağı daha üstün olmadığımıza gerçekten inanabilseydik, hayatımız savaşa dönüşmez, cesaret bulabilmek için bizi uyuşturan mitlere bu denli ihtiyaç duymazdık.