Yalnızca Kaçıklar İçin: holly crap!

holly crap!

Lan düşünüyorum da, Tanrı diye bişey varsa yaratıcılık konusunda berbat olm . İnsanlar daha yaratıcı . Ve ben bu paragrafı çok abuk bağlıcağım için, dumur olmak istemiyosanız devamını okumamanızı öneriyorum . Evet bugün Kızılay'da yürürken düşündüm de , filmler ve animeler gerçek hayattan kat kat iyi lan . Bunu iyiler kazandığı için söylemiyorum . Ama kurguları çok iyi , anlatabiliyo muyum . Karakterler hep karakterlerine göre davranıyolar . Burda öyle mi . Herkes aynı , çok sıkıcı bence. Niye hepimizin animeler gibi farklı saç stilleri falan yok. NİYE? Niye pembe, mavi, yeşil saçlı doğamıyoruz . Onlar renk diil mi yani? Niye turuncu gözlü insanlar yok, ya da kırmızı? Hani Tanrı olsam, topu topu üç dört tane saç-göz rengi şaapmazdım diyorum. Sıkıcı işte. Hıh . Eğer Tanrı varsa öldüğümde sorucak bi' kaç sorum var . Ve beni cehenneme atmaya hakkı yok. Varlığı bakımından deliller yeterince ikna edici değildi çünkü >_> Olm din göndercekdiysen de bi' tane adam gibi gönderseydin . Sanki bilmiyodun iki de bir yenisini göndermen gerekceğini . Tanrı diil misin sen? Ben tanrı olsaydım şu an bana bayaa kıl olurdum heralde buarada, ama Tanrı en az bi' Dumbledore kadar bilge olsaydı beni anlardı .

0 kişi mosbyledi.:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

..."O öyle değil, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacak! Şiir bu, Robert Burns'ün." "Robert Burns'ün şiiri olduğunu ben de biliyorum." Doğru söylüyordu. Doğrusu, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacaktı. Demek ki, bilmiyormuşum. "Ben, 'Yakalarsa birini biri," sanıyordum," dedim. "Her neyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey."

Among other things, you'll find that you're not the first person who was ever confused and frightened and even sickened by human behavior. You're by no means alone on that score, you'll be excited and stimulated to know. Many, many men have been just as troubled morally and spiritually as you are right now. Happily, some of them kept records of their troubles. You'll learn from them - if you want to. Just as someday, if you have something to offer, someone will learn something from you. It's a beautiful reciprocal arrangement. And it isn't education. It's history. It's poetry.

Mutlu olabilmek için, öz-saygımıza çeşitli açılardan destek olmamız gerekir. Bizler insanızdır; o yüzden yaratılışın amacı bizlerizdir. Amerikalıyız, o nedenle amerika tanrı'nın ülkesidir. Beyazızdır, o nedenle tanrı kara derili oldukları için ham ve torunlarını lanetlemiştir. Duruma göre ya katolik ya da protestanızdır, bu nedenle protestanlar ya da katolikler duruma göre aşağılıktırlar. Erkeğizdir; bu nedenle kadınlar mantıksızdırlar; ya da kadınızdır; bu nedenle erkekler hayvandır. Doğuluyuzdur; bu nedenle batı vahşi ve düzensizdir;ya da Batılıyızdır ve bu nedenle doğu güçsüz ve efeminedir. Beyin gücümüzü kullanırız; bu nedenle önemli olan eğitimli sınıflardır; ya da ellerimizi kullanırız ve bu nedenle sadece el emeği onurludur. Nihayet, tüm bunların ötesinde, hepimizin sahip olduğu eşsiz bir özelliğimiz vardır: biz bizizdir. İçimize su serpen bu düşüncelerle dolu dünyayla savaşmaya gideriz; bu düşünceler olmasa cesaretimiz kırılır. onlarsız, aşağılık duygusuna kapılırız çünkü eşitlik duygusundan henüz haberimiz yoktur. Komşularımızla eşit olduğumuza, onlardan daha aşağı daha üstün olmadığımıza gerçekten inanabilseydik, hayatımız savaşa dönüşmez, cesaret bulabilmek için bizi uyuşturan mitlere bu denli ihtiyaç duymazdık.