Merhaba.
Yüz milyon önce yazdıklarımı okudum da şunları belirtmem gerek.
Grafik Tasarım okuyorum ve bu beni gerçekten saçmalık derecesinde mutlu ediyor.
Babamla aram epey düzeldi. EPEY.
Artık çok az şeyi içime attığımdan yazacak hiçbir şey bulamıyorum. Citoles'ten mi büyüyüp kendini gerçekleştirmekten mi yoksa beni tamamıyla anlayan birinin varlığını tüm kesinliğiyle hissetmekten mi bilmiyorum. Ama kimseye anlatacak ilginç hiçbir şeyim yok. Gerçekten. Artık insanları o kadar ciddiye almıyorum.
ASLINDA HİÇBİR ŞEYİ CİDDİYE ALMAMAYA BAŞLADIM VE BU KAFAYLA GİDERSEM GENE SIYIRIP YAZCAK BİŞEYLER BULACAĞIMA DAİR BİR UMUT VAR İÇİMDE.
Ama asla eskisi kadar sefil hissetmeyeceğim muhtemelen.
lüzumsuz bilgi
- Amanita
- yağmuru ve kedileri severim. yabancılardan hoşlanmam. yapabilsem sonsuza kadar odamda kalırdım.
LOVE IS YOU, YOU AND ME
..."O öyle değil, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacak! Şiir bu, Robert Burns'ün." "Robert Burns'ün şiiri olduğunu ben de biliyorum." Doğru söylüyordu. Doğrusu, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacaktı. Demek ki, bilmiyormuşum. "Ben, 'Yakalarsa birini biri," sanıyordum," dedim. "Her neyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey."
RUSSELL
"İnsanlığınızı anımsayın ve gerisini unutun gitsin."
aforizmaların doğuşunu bekleyelim o zaman.
YanıtlaSilkalp
YanıtlaSil