Yalnızca Kaçıklar İçin: trophy.

trophy.

Sanırım eskiye olan özlemi asla anlamlandıramayacağım . Eskiden de daha eskisini özleyerek zamanını harcıyordun . Şimdi ne yaptığını sanıyosun?

Geleceğim için endişelenmeye gecelecek geldiğinde başlamaya karar verdim . Nitekim şu an okulum yani uğraşmam gereken yığınla şey var . Kafa yorsam da değişcek bi' şey yok, sadece kendimi melankolikleştiriyorum.

Çekingen insanları, sosyal hayata uyum sağlamak için çırpınan, aslında diğer insanlar gibi olmak isteyen ama yüzüne gözüne bulaştıranlar, ve iletişim kuramayan ama insanların salaklıklarını gözlemleme fırsatı bulduğu için kendini oldukça geliştirip bi' süre sonra halinden memnun olanlar olarak ikiye ayırabiliriz. İlk gruba gıcık olduğumu fark ettim. Sonra hazırlıkta bende mi böyleydim yahu diye düşündüm, ama hayır salaklıktan da olsa kendimi üstün gördüğüm için asla özenmiyodum onlara. Bi' bakıma memnundum halimden. Yalnızlık hoşuma bile gidiyodu. Sonraaa o üçlüyle tanıştıım... :p

Beni anlamadığım bi' şekilde sevdiklerinden dolayı (o zaman bana niye katlandıklarını hala anlayamıyorum.) normal bir sosyal hayata sahip insanların hepsinin salak olduğunu düşünmeyi bıraktım. gördüğünüz gibi, eylem de, sebebi de, vazgeçme sebebi de salakçaydı . ama sonuçta düzeldim denilebilir, biraz.

Eveet ne diyodum ben?
Hala kar yağmadı yahu.

0 kişi mosbyledi.:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

..."O öyle değil, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacak! Şiir bu, Robert Burns'ün." "Robert Burns'ün şiiri olduğunu ben de biliyorum." Doğru söylüyordu. Doğrusu, 'Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında,' olacaktı. Demek ki, bilmiyormuşum. "Ben, 'Yakalarsa birini biri," sanıyordum," dedim. "Her neyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey."

Among other things, you'll find that you're not the first person who was ever confused and frightened and even sickened by human behavior. You're by no means alone on that score, you'll be excited and stimulated to know. Many, many men have been just as troubled morally and spiritually as you are right now. Happily, some of them kept records of their troubles. You'll learn from them - if you want to. Just as someday, if you have something to offer, someone will learn something from you. It's a beautiful reciprocal arrangement. And it isn't education. It's history. It's poetry.

Mutlu olabilmek için, öz-saygımıza çeşitli açılardan destek olmamız gerekir. Bizler insanızdır; o yüzden yaratılışın amacı bizlerizdir. Amerikalıyız, o nedenle amerika tanrı'nın ülkesidir. Beyazızdır, o nedenle tanrı kara derili oldukları için ham ve torunlarını lanetlemiştir. Duruma göre ya katolik ya da protestanızdır, bu nedenle protestanlar ya da katolikler duruma göre aşağılıktırlar. Erkeğizdir; bu nedenle kadınlar mantıksızdırlar; ya da kadınızdır; bu nedenle erkekler hayvandır. Doğuluyuzdur; bu nedenle batı vahşi ve düzensizdir;ya da Batılıyızdır ve bu nedenle doğu güçsüz ve efeminedir. Beyin gücümüzü kullanırız; bu nedenle önemli olan eğitimli sınıflardır; ya da ellerimizi kullanırız ve bu nedenle sadece el emeği onurludur. Nihayet, tüm bunların ötesinde, hepimizin sahip olduğu eşsiz bir özelliğimiz vardır: biz bizizdir. İçimize su serpen bu düşüncelerle dolu dünyayla savaşmaya gideriz; bu düşünceler olmasa cesaretimiz kırılır. onlarsız, aşağılık duygusuna kapılırız çünkü eşitlik duygusundan henüz haberimiz yoktur. Komşularımızla eşit olduğumuza, onlardan daha aşağı daha üstün olmadığımıza gerçekten inanabilseydik, hayatımız savaşa dönüşmez, cesaret bulabilmek için bizi uyuşturan mitlere bu denli ihtiyaç duymazdık.